Մելինեն ապրեց Հիսուսով ու գնաց Հիսուսի մոտ։

Մելինեն ծնվել է 1987 թվականին, Չարենցավան քաղաքում։ Նա փոքր տարիքից է եղել Քրիստոսի ճանապարհի մեջ։ Պատանի տարիքից նրա մտերմությունը սկսեց շատանալ Ավետարանի հետ։ 

   Նա շատ էր սիրում Աստծո խոսքը։ Նրա համար միակ չափանիշը Աստծո խոսքն էր։

Երբ մի անգամ Մելինեն կարդում էր Նեեմիա 9։33 խոսքը․
«Սակայն բոլոր մեզ պատահած բաների մեջ դու արդար ես, քանզի դուն ճշմարտությամբ արիր, բայց մենք անօրենություն արինք»։ Եվ երբ մտածում էր այդ խոսքերի վրայով, կարծես մի ձայն խոսեց ու ասաց․ «Հիմա դու ասում ես, որ Տերը արդար է, բայց երբ դու հիվանդանաս, արդյոք կասե՞ս, որ Տերը արդար է»։ Նա մի պահ մտածելուց հետո ասաց․ «Այո՛ ես կասե՛մ, որ Տերը արդար է»։ Ամբողջ պատմութունը այստեղ

Շատ արտասովոր վկայություն։ Հրաշք, որը կապշեցնի քեզ

Այն իրական պատմությունը, որը ես ուզում եմ ներկայացնել, շատ արտասովոր է: Այն ինձ չի հասել բերնեբերան պատմվելով, այն ինձ պատմել է հենց այն անձնավորությունը, որի հետ պատարվել է այս դեպքը: Դեպքն այնքան արտասովոր էր, որ ես երկար ժամանակ չէի համարձակվում գրել այդ մասին, մինչև մի օր Աստված ասաց. «Դու, ի՞նչ է, ամաչո՞ւմ ես Ինձնից: Քեզ համար մարդկանց կարծիքն Ինձնից կարևո՞ր է դարձել»: Ամբողջը այստեղ

Այս վկայությունը պատմել է հովիվ Ալեքսանդր Կապրիյանը:

Վկայության աղբյուրը՝ «Наши дни» շաբաթաթերթ

Թարգմանությունը՝ «Բարի լուր» ամսագրից

Հրաշալի վկայություն։ Ինչպես է եղբայրը ծառայել բանակում

Հրաշալի վկայություն այն մասին, թե ինչպես է հավատացիալ եղբայրը ծառայել բանակում / Как брат служил в армии. ( վկայությունը՝ ռուսաց լեզվով) Պատմող՝ ПАВЕЛ СИТКОВСКИЙ Տեսանյութը այստեղ

Խորհուրդ․

(Եթե չեք հասկանում ռուսերեն լեզուն, խնդրեք ռուսերեն իմացողին որ թարգմանի։

Թեկուզ անհավատներին խնդրեք, որ նրանք էլ թարգմանելով լսեն Աստծո հրաշքները)։

Առաջ երկնքի արքայությունը․․․

  Ես ու ամուսինս ապրում ենք գյուղում, որտեղից քաղաք հասնելու համար պետք է ավտոբուս նստենք: Մոտեցավ հերթական կիրակին, և մենք պետք է գնայինք եկեղեցի, որը գտնվում է քաղաքում: Մենք հաշվեցինք մեր ունեցած ողջ գումարը. այն կբավականացներ կամ դեպի քաղաք տանող երկու տոմսի, կամ երկու հացի: Մենք երկար չմտածեցինք, հավաքվեցինք և գնացինք ավտոբուսի կանգառ: Թե ինչպես էինք ետ վերադառնալու, նույնիսկ չքննարկեցինք:

  Երբ հավաքույթն ավարտվեց, ինձ մոտեցավ մի քույրիկ ու ասաց. «Աստված իմ սրտում ցանկություն է դրել, որ ես այս գումարը տամ ձեզ»,- և ձեռքիս մեջ որոշ գումար դրեց: Մենք զարմացանք Աստծու գործի վրա, փառք տվինք Նրան և հիշեցինք Աստծու Խոսքը, որ ասում է. «Առաջ փնտրեցեք երկնքի արքայությունն ու անոր արդարությունը, և ամեն բան կտրվի ձեզի»:

Այդ գումարով մենք ուրախ ետ վերադարձանք ու հաց գնեցինք: Դեռ որոշ գումար էլ ավելացավ:

Իրինա Անտոնովա

Աղբյուր՝ “Слово Христианина”, 3/2012г

Զինվորը պատմում է Աստծո հրաշքների մասին։

Զինվորը պատմում է իր հետ կատարված դեպքերը, թե ինչպես է Աստված հրաշքով փրկել զինվորին։ Հրետանային հարվածից առաջացած բեկորը մխրճվել է գրպանում դրված Նոր Կտակարանի մեջ ու չի հասել մարմնին։ Պատմում է զինվորը։ Դիտեք այստեղ

Հզոր վկայություն 44 օրյա պատերազմից։ Պատմում է զինվորը

Զինվորը պատմում է, թե Աստված պատերազմական սարսափելի իրավիճակներում ոնց է փրկել ու պահել։ «․․․Քողարկման ժամանակ սնարիադը հարվածեց ժային, ժայռը փլուզվեց վրաս․․․։ Մեզ ուզում էին ծուխով սպանեին։ Անտառները վառեցին, որ խեղտվեինք։ Ծուխը այնքան խիտ էր․․․»։ Դիտեք այստեղ

Զինվորի վկայությունը ապրիլյան քառօրյա պատերազմից։ (2016թ)

2015թ. հունվարին ես զորակոչվեցի բանակ ծառայության։ Ծառայել եմ Մատաղիսում։ Գրեթե ամբողջ ծառայությունս անցկացրել եմ մարտական դիրքերում։ 2016թ. ապրիլի 1-ին հերթափոխի օր էր, և մենք մարտական դիրքերից իջել էինք զորամաս։ Զենքն ու զինամթերքը դասավորելուց և ճաշարան գնալուց հետո մեզ տվեցին դադար։ Եվ ապրիլի 2-ին, ժամը 01.00 սկսվեց հարձակումը մեր դիրքերի և Թալիշ գյուղի վրա։ Կարեն եղբոր վկայությունը։ Դիտեք այստեղ

Կրկնահանցագործ բանտարկյալի վկայությունը բանտից

Հայրս հանցավոր աշխարհում օրենքով գող էր, և ես, մանկուց շփվելով հանցավոր աշխարհի անվանի մարդկանց հետ, շատ վաղ բանտ ընկա: Օրենքի համաձայն` եթե տասնչորս տարեկան երեխան ծանր հանցագործություն էր կատարում, դատապարտում էին տասը տարի ազատազրկման: Բայց քանի որ իմ տասնչորս տարեկանը դեռ չէր լրացել, իսկ իմ կատարած հանցագործությունը սարսափելի էր, երկարժամկետով դատապարտել կարողանալու համար հանձնաժողովը և փակ դատը 1975թ. ինձ զրկեցին դեռահասությունից: Ամբողջը դիտեք այստեղ

Զգուշացնող վկայություն բոլորի համար։ Ժամանակը շատ քիչ է մնացել․․․

Հովիվը մեքենայով գնում էր, և ինչպես Ուկրաինայում ու Ռուսաստանում մարդիկ դեռ ճանապարհին կանգնեցնում են մեքենաներին, որպեսզի իրենց վերցնեն, մի ծերունի կանգնեցնում է հովվի մեքենան։ Հովիվը կանգնում է և վերցնում ծերունուն։

Եվ երբ այդ տարեց մարդը նստում է մեքենան, շրջվում է և հովվին ասում․

«Դու գիտե՞ս ինչ կատարվեց անցած գիշեր երկնքում»

Հովիվը նայում է վախեցած հայացքով և ասում․ «Ոչ, չգիտեմ»։

Ծերունին ասում է․

«Հայր Աստված, հրամայեց իր հրեշտակներին, որ փչեն փողերը, որպեսզի անեծքը գա այս երկրի վրա․․․․»։ Ամբողջը դիտեք այստեղ

«Քրիստոնյա լինելու ճանապարհը»

Մի անգամ երեկոյան շատ տխուր էի: Շուրջս ամեն ինչ թախիծ էր պատճառում ինձ, և հոգիս շատ տրտում էր՝ մոռանալով Տիրոջ պատվերը, որ ասում է. «Քու հոգդ Տէրոջը վրայ ձգէ, ու ան քեզ պիտի խնամէ» (Սաղմոս 55.22): Երեկոյան լռության մեջ ազդու և հրապուրիչ մի երաժշտություն էր լսվում։ Հնամաշ հագուստներով մի աղքատ պատանի, իր հին նվագարանը ձեռքն առած, նվագելով անցնում էր փողոցով: Գնացի նրա մոտ՝ մի քիչ դրամ տալու: Նրա խոշոր սև աչքերում հուզիչ և սիրտ մաշեցնող թշվառություն կար: Երբ իմացա, որ սոված է, ափսեով կերակուր տարա նրան, իսկ ափսեի վրա հոգևոր բովանդակությամբ մի թերթիկ դրեցի: Դիտեք այստեղ

Ազգի դավաճանի վրա՝ կրակե՛լ: (1-ին և 2-րդ մաս)

Այս պատմությունը Պյոտրի մասին է` Ժիտոմիրկայի շրջանի

Լյուբանայից: 1950-ականներին նա ծառայում էր բանակում: Պյոտրը նույնպես, ինչպես այդ ժամանակվա շատ քրիստոնյաներ, դատվեց. նրան համարեցին ազգի երդվյալ թշնամի ու հայրենիքի դավաճան: Եկավ դատավճռի օրը:

Դատարանը նրան տվեց վերջին խոսքի հնարավորություն, նա խիզախ վկայեց Աստծո սիրո և Հիսուսի փրկության մասին: Դատարանը կայացրեց իր որոշումը. «Պատժի բարձրագույն չափ` գնդակահարություն»: Դիտեք այստեղ   1-ին մաս   2-րդ մաս

Նրա սիրտը սարսափից թուլացավ։ Իրական պատմություն (վկայություն)

Հարևան գյուղում ապրող քույրիկը հիվանդացել էր: Գյուղը հեռու չէր՝ ընդամենը տասներկու կիլոմետր, բայց ճանապարհն անցնում էր անմարդաբնակ վայրերով՝ դաշտերի միջով, մեծ անտառի կողքով, որտեղ, ասում են, գայլեր են հայտնվել: Խոսակցություններ էին տարածվել, որ գայլերը հոշոտել են մի կնոջ: Ավտոբուսով, շրջկենտրոնով գնալու դեպքում մի քանի օր ժամանակ էր պահանջվում: Վանյան խորհրդակցեց կնոջ հետ, աղոթեցին, և որոշեց գնալ կարճ ճանապարհով, հեծանվով: Կինը քաղցրավենիք, ընծաներ պատրաստեց քրոջ երեխաների համար, քրոջ համար` ինչ-որ դեղեր և օրհնելով ճանապարհ դրեց ամուսնուն: Դիտեք այստեղ

Նարկամանները որոշել էին ծաղրել երիտասարդին

Այն մասին, թե ինչպես նարկամանները ապաշխարեցին։ ԱՄՆ-ում ավտովթարի հետևանքով մի երիտասարդ հավատացիալ ընկնում է հիվանդանոց։ Նրա հետ հիվանդանոցում են լինում երեք նարկաման։ Նրանք ուզում են ծաղրել երիտասարդին իր արտասովոր աղոթքի համար, սակայն․․․։ Ամբողջը դիտեք այստեղ

"Կներեք, այդ տղան սո՞ւրբ էր": Վկայություն (հատված քարոզից)

Մի հավատացիալ եղբայր արտագնա աշխատանքների ժամանակ 4-րդ հարկի տանիքից ընկել էր և գլուխն ամբողջությամբ վնասվել էր և հույս չկար։ Իմացել էին, որ Մոսկվայում կա մեկ բժիշկ, որը գլխի ամենալավագույն մասնագետն էր։ Վկայություն (հատված քարոզից) Գրիշա եղբայր: Դիտեք այստեղ

Աստծո պատասխանը ծնողի աղոթքին։ Վկայություն

«Ես հավատում եմ, որ շատ ծնողներ, շատ մայրեր, հայրեր այս վկայությունով կմխիթարվեն, կզորանան, կհաստատվեն։ Եվ եթե կան դժվարություններ, (ես հավատում եմ) լույս կծագի»: Իսրայել եղբոր վկայությունը: Ամբողջը դիտեք այստեղ

Դա ինձ համար պետք է լիներ մի սովորական վիրահատություն (abort)

Ազգությամբ սերբ բժիշկ-մանկաբարձ Ստոյան Ադաշևիչը, որն իր կյանքում կատարել է 48 հազար արհեստական վիժեցում (աբորտ), դարձել է արհեստական վիժեցումների դեմ պայքարի կազմակերպիչը Սերբիայում: Ամբողջը դիտեք այստեղ

Թ. Չոբանյանի վկայությունը

   Ես Թեհմինե Չոբանյանն եմ, քսանինը տարեկան, Ավանի եկեղեցու անդամ: Տասներկու տարի հավատքի մեջ լինելով՝ ութ տարի իմ անհավատության պատճառով տառապել եմ մի հիվանդությունից, որի մասին բժիշկներն անգամ գաղափար չունեին: Դիմել եմ շատ մասնագետների, անցել եմ շատ հետազոտություններ, սակայն ամեն բան զուր էր:

   Շատ անգամներ վիճակս վատանում էր. կորցնում էի գիտակցությունս, չէի կարողանում հիշել նույնիսկ ամենամոտիկ մարդկանց: Ամբողջը դիտեք այստեղ

Նյութի աղբյուր՝ Բարի Լուր ամսաթերթ

Կարդում է՝ Սուսաննա Սարգսյանը

Ատում էի հորս, ուզում էի սպանել նրան:

Հիշում եմ մանկությունս, երբ հայրս քաղաքի ամենամոլի հարբեցողն էր: Նրան համարյա թե չեմ տեսել սթափ վիճակում: Դպրոցում ընկերներս ծիծաղում էին վրաս ու ծաղրում: Ծաղրում էին հորս, որ հիմարի պես պառկում էր փողոցի առվի մեջ: Նրանց կատակներն ինձ խորապես վիրավորում էին, բայց երբեք թույլ չէի տալիս, որ որևէ մեկն իմանար դա:

Ջոշ Մաք-Դաուելի վկայությունը: Դիտեք այստեղ

Հրաշքով փրկված կինը: (Եկեք հարգենք մեր շուրջը եղող մարդկանց)

Մի կին աշխատում էր մսի արտադրամասում: Մի անգամ աշխատանքի ավարտին նա գնում է սառնարանխցիկ՝ ինչ-որ բան ստուգելու: Հանկարծ դուռը փակվում է, ու նա մնում է այդ սառը սենյակում փակված: Դիտեք այստեղ

Հուսալի ուղեկիցը

   Դուռը բախեցին: Բացեցի այն: Ներս մտավ մի մարդ, և ասաց, որ ինքը ջախջախված մի նավի նավապետն է: Ձեռքի մեջ մի քանի դահեկան դրի: Նա շնորհակալություն հայտնեց ինձ ու կարծես ուզեց վերադարձնել, ապա ասաց. «Երկար է ձամփորդությունս, բայց մտահոգ չեմ, որովհետև հուսալի ուղեկից ունեմ»:

   «Բախտավոր ես»,-ասացի,-«շատ դժվար է մենակ ճամփորդել: Ո՞վ է այն»: «Աստված, ահա՛»,-պատասխանեց նա և վերարկուի գրպանից հանելով Նոր Կտակարանը, ասաց. «Ահա՛, Նրա խոսքերն են ուղեկցում ինձ, երբ խոսում եմ Իր հետ, պատասխանը գտնում եմ այս գրքում: Ուստի, միշտ էլ խաղաղությամբ եմ ճամփա գնում»: Ապա կրկին շնորհակալություն հայտնեց ու դուրս եկավ:

   Նրա խոսքերը նիզակի պես խոցեցին ինձ: Բնավ չէի խորհել Աստծո մասին: Այն ինձ թվում էր շատ հեռվում գտնվող մի անորոշ զորություն: Մինչդեռ այս մարդն այնպես խոսեց Նրա մասին, կարծես մոտիկից գիտեր Նրան: Գրպանի Նոր Կտակարանը ինձ հիշեցրեց, որ Աստվածաշունչ բոլորովին չէի կարդացել:

   Այս փոքրիկ միջադեպը շուտով մոռացվեց, բայց անհետ չկորավ: Այն զորավոր ներգործություն թողեց ինձ վրա` փոխեց կյանքս:

Փա՛ռք Աստծուն, որ ինձ էլ փրկեց, փա՛ռք Հիսուս Քրիստոսին: